از خوانندگان این متن می طلبم که با مشارکت فکری و تعاملات لازم هر یک خود را مسئول بدانیم که ازهر روش ممکن استفاده کنیم تا مانع زندانی شدن خانم سیما دیدار و همسرشان آقای علیرضا فرشی شویم و در اثر فشار افکار عمومی، دادگاه انقلاب اسلامی تبریز را ملزم سازیم که حکم یک سال حبس آنها را در دادگاه تجدید نظرتایید ننماید .

اینجانب به نوبه خود صدور چنین حکم ناعالانه را از سوی شعبه 3 دادگاه انقلاب  اسلامی تبریز را کاملا سیاسی و مغرضانه دانسته و آنرا محکوم می کنم و از کارگزاران  قوه قضائیه می خواهم جهت اجرای عدالت در رای صادره از طرف شعبه سوم دادگاه انقلاب تبریز تجدید نظر کنند.

هر چند اجرای چنین امری را از دستگاه غیرمستقلی چون قوه قضائیه با توجه به سابقه سیاه و ماهیت ننگینش - در صدور احکام  اعدام ، شکنجه ،تجاوز، بویژه در طی چند ماه گذشته را بعد از کودتای انتخاباتی- کاملا بعید می دانم.

 علیرغم همه این پارامترها با توجه به این واقعیت به غایت تلخ و دردآور که در صورت تایید حکم، خانم سیما دیدار و آقای علیرضا فرشی که هردو ازچهره های شناخته شده ، روشنفکر و فرهنگی در آذربایجان محسوب می شوند، مجبور خواهندشد به مدت یک سال در زندان تبریز در میان جنایتکاران، قاتلان ، معتادان، و غیره در شرایطی کاملا غیر انسانی محبوس شوند.

لذا از همه فعالان مدنی و بویژه دوستان همفکرم در جنبش زنان آذربایجان می طلبم که با رسانه ای کردن موضوع زندانی شدن خانم  سیما دیدار و علیرضا فرشی با درست کردن کمپیین های امضاء، اعتراض خود را به صدور احکام ناعادلانه برای دو زوج فعال سیاسی در تبریز به صورت های مختلف نشان بدهند و اجازه ندهند تا این دو فعال مدنی و ملی که هردو از چهره های فرهیخته آذربایجان جنوبی محسوب می شوند،برای اجرای حکم در زندان تبریز مجبور به تحمل حبس یکساله باشند.

افکار عمومی در داخل و خارج ازکشورخواهان آن هستند تا ابعاد جنایات کهریزک و شهادت افرادی چون محسن روح الامینی و رامین پوراندرجانی  آشکار شود و عاملان این جنایت ها به مجازات اعمال ضد انسانی خود برسند.

  مردم ما با توجه به شناختی که از ماهیت جناحی و غیر مستقل  قوه قضائیه در ایران دارند، بیش از این منتظر پاسخ روسای قوه مجریه و مقننه و همچنین رئیس کمیسیون امنیت ملی و اعضای کمیته ویژه بررسی حوادث پس از انتخابات  وغیره  نخواهند ماند و در برابر چنین حوادث دردناکی که وجدان بشری رامجروح ساخته و می سازد ساکت و منفعل نخواهند ماند و  اعتراض خود  را در داخل و خارج از کشور به شیوه های مختلف نشان خواهند داد . سرمداران رژیم تروریست دولتی باید بدانند که در غیاب یک روند رسیدگی شفاف و عادلانه افکار عمومی خود به کرسی خواهد نشست و به قضاوت وجدانی خود اکتفا خواهد کرد.

در یازده همین سالگرد قتل های زنجیره ای، و در کوران جنبش شکوهمند مردمی،زمان آن فرارسیده است تا خانواده های تمامی قربانیان تروریست دولتی در طی سه دهه ی گذشته ، جان باخته گان اعدام های  دهه60، قتل عام سال  67،  قربانیان قتل های زنجیره ای، ترورشدگان خارج از کشور، و جان باخته گان جنبش اخیر، با اتحاد و همبستگی، خیزش بزرگ دادخواهی همه داغدیدگان را ایجادنمایند و خواهان شناسایی مسئولین و مجریان این کشتار های ددمنشانه باشند.

 این وظیفه همه مبارزین  راه سبز رهایی و برابری است که بایدخود را در کنارخانواده های شهدا و جانباختگان راه آزادی حس کنند و  مراسم و برنامه های مختلفی را در این رابطه برگزار کنند و نیز در مراسم اعتراضی که به این مناسبت ها در داخل وخارج از کشور برپا داشته میشود فعالانه شرکت کنندتا جنبش بزرگ دادخواهی امروز بزرگتر و فراگیر تر از دیروز باشد. باید از تمامی فعالین حقوق بشر  خواست تا این پرونده ها را به نهادهای بین المللی و سازمان های حقوق بشری بفرستند و خواهان گشوده شدن پرونده رهبران رژیم تروریست دولتی ایران به عنوان متجاوزین حقوق بشر و جنایت علیه بشریت باشند.

کسانی که به راه قاتلان  و شکنجه گران فروهرها و پوینده و مختاری رفتند  و زندان ها  را رنگ شکنجه و مرگ زدند، و رامین پور اندرجانی، پزشک جوانی راکه نخواست شریک جنایت آنها شود و برحقیقت سرپوش بگذارد؛ خودکشی کردند. باید بدانند که ما خود را در کنار خانواده های داغدیده، از هر عقیده و مرامی، وابسته به هر جریان سیاسی و اجتماعی می دانیم و خود را نه تنها در اندوه و حرمان آنها شریک که عضویی از این خانواده بزرگ می دانیم.و در یازدهمین سالگرد قتل های زنجیره ای، در برابر تمامی شهیدان راه آزای و برابری سوگند یاد می کنیم و با آنان پیمان می بندیم که تا تحقق یافتن  آرمان های آزدایخواهانه و انسانی مان از مبارزه و تلاش مستمر و آگاهانه از پای نخواهیم نشست .

هرچند شهادت رامین اندرجانی برای خانواده و دوستانش ضایعه ای تلخ و دردناک محسوب می شود و شهرمادری ام تبریز، برای از دست دادن چنین فرزند شایسته ای در غم و حرمان بی کران خواهد ماند ولی بدو ن شک ، شهادت چنین انسان آزاده ای که حاضر نشد تا در قتل و شکنجه و تجاوز علیه زندانیان کهریزک با شکنجه گران و بازجویان و نیروهای داخل حاکمیت سهیم شود،برای همه آزادیخواهان و برابری طلبان جهان  تجربه ای گرانسنگ و ارزشمند محسوب می شود که می تواند مبارزین جنبش آزادیخواهی و دموکراسی را  در رسیدن به اهداف بزرگ و انسانی اشان  یاری رساند.

امسال فرزندان سرزمین آذربایجان همچون فرزندان دیگر ملل در ایران در وضعیتی  سال تحصیلی را شروع خواهند کرد که  تمامی مردم این کشور در صفحات زرین تاریخ ارگانیک حیات سیاسی – اجتماعی خود شاهد اعتراضات توده ای توسط جنبش های دموکراتیک و مردمی هستند .

امروز دانش آموزان با دفاع از آرمانهای مدنی و ملی خویش تلاش خواهندکرد تا علاوه بر مطالبات همگانی و سرتاسری که در سطحی به گستره همه ایران توسعه یافته است ،خواهان درخواست های ملی خود نیز باشند و با حفظ  زبان و فرهنگ وتاریخ خود انزجار خود را از تحصیل به زبان استعماری فارسی ابراز دارند و خواهان تحصیل به زبان مادری خود باشند.

 هر چند در نتیجه ایجاد فضای امنیتی و پلیسی حاکم در کشور، سران حاکمیت سیاه استبداد دینی در کشور بتوانند چند صباحي به حاكميت مستبدانه خود ادامه دهند. اما سرانجام اينهمه جرقه هاي به زير خاكستر خفته - چنانکه در طی ماه های اخیر دیدیم و می بینیم ._به آتش قهر مردم تبديل خواهد شد و بناي تماميت خواهي و انحصارگري و ريا و تزوير دشمنان آزادي و برابري و دموکراسی را  در خود خواهد سوزاند.

بدون شک  تجاوز جنسی در زندان‌های ايران موضوعی قطعی است، آنچه امروز تحت عنوان تجاوز و یا تعرض جنسی عنوان می شود واقعیتی تلخ و دردناک می باشد که  حدود سه دهه است که در سایه بربریت رژیم ضد بشری اسلامی اتقاق می‌افتد  زندان های کهریزک ،اوین ، گوهر دشت ، قزل حصار و نیز زندان های مناطق آذربایجان ، کردستان و تمام زندان های دیگر ایران چه در گذشته‌ و چه اکنون شاهد تجاوز به‌ زنان و مردان زندانی  بوده و می باشد و افکار عمومی در برخی از خاطرات زندانیان آزاد شده‌ در 3 دهه‌ گذشته‌ از آن  آگاه  هستند.

این سوال که امروز از سوی رسانه ها و نهادهای حقوق بشری و فعالان سیاسی و حتی مردم عادی در رابطه با صحت یا عدم صحت موضوع تجاوز جنسی به زندانی‌ها در زندان‌های رژیم در سطحی گسترده مطرح شده است ، نشان دهنده عمق این جراحت مزمن و چرکین است. که باعث ایجاد فضای عفونی در جامعه شده است . امروز بعد از گذر پر درد سال های پر از اختناق و سرکوب که این موضوع به عنوان یک تابو مطرح می شد. با توجه  به سیر تزایدی دستگیری ها و روند به رشد آمار کسانی که در زندان ها و بازداشتگاه ها مورد انواع شکنجه ها ی بدنی ، روحی و جنسی قرار گرفته اند و می گیرند، باعث شده است تا موضوع تجاوز جنسی به زندانیان مورد توجه  و اعتراض توده مردمی قرار گیرد.

تجاوز جنسی نسبت به زنان

 امروز زنانی که خواهان ایجاد تغییرات بنیادی در وضعیت توهین آمیز کنونی هستند و به همین دلیل ساده و مبرهن نیز وارد حوزه عمومی شده اند و با آگاهی جنسیتی و نیز با سایر مطالبات دموکراتیک وارد جریانات سیاسی می شوند. این زنان و دختران جوان به جرم برابری طلبی و آزادیخواهی زیر چنگال های کثیف لاشخوران مزدور رژیم ضد انسانی  مورد شکنجه های جسمی و روحی و نیز از همه فاجعه انگیزتر تحت تجاوز جنسی فردی و یا حتی گروهی قرار می گیرند.

 به طوری که می توان با قاطعیت اعلام داشت که رژیم فاشیست اسلامی در ایران در زمینه گسترش و تعمیق فرهنگ جنسيتي سرکوبگرانه سنگ تمام گذاشته‌ است. این رژیم خودکامه با انحصار ثروت ، قدرت و نیز با بستر سازی هدایت شده ، حیطه های مختلف فرهنگی و مدیاهای کنترل شده‌ اش بر آن شده است تا فرهنگ پدر سالارانه و قیم مآبانه اش  را در مورد زنان اشاعه دهد و بدین وسیله تکمیل کننده سناریوی فرو دستی و نابرابری علیه زنان جامعه باشد.

رزیم در مقابله با این گونه رفتارهای اعتراضی سعی می کند تا با کینه‌ اهریمنی و نفرت بی پایان خود ازمعترضان سیاسی با شکنجه‌ های روحی و جسمی و تفکر تجاوز جنسی ،  قوانین متحجرانه اسلامی را بر آنان تحمیل کند.استفاده از چنین ابزاری برای سرکوب  زنان و برجسته کردن نمادهای  تبعیض آمیز ، منعکس کننده مناسبات حاکم بر زنان در طول عمر ننگین این رژیم  فاشیستی بوده و است .

کلیه قوانین و به اصطلاح نظام حقوقی این رژیم  در طی سی سال گذشته‌ براساس نگرش جنسیتی و به طرزی نابرابرانه تصویب شده  است در چنین وضعیت نابرابری زنان به  عنوان کالای بی ارزش و فاقد ماهیت انسانی شمرده می شوند که گویی تنها برای ارائه خدمات جنسی به مردان ، پا به این  هستی پر رمز و راز گذاشته اند.

وجود قوانینی چون حجاب، سنگسار ، تعدد زوجات ، متعه ، دیه ، سن تکلیف، عدم حق طلاق ،حضانت از فرزندان پسر و دختر ، حق ارث ،  و موضوع نابرابرانه تفکیک جنسیتی در مراکز آموزشی همچون مدارس و دانشگاه ها و نیز  عدم رعایت حق اشتغال و غیره همه وهمه نشان دهنده این موضوع می باشد که جوهر همه این قوانین از فرهنگ و نگرشی حکایت می کند که زن را به مثابه شئی جنسی و شهروند درجه دو در نظر  گرفته است و می گیرد.

   شکنجه گران همه از عناصر و مهره های فاقد احساسات و عواطف ابتدایی انسانی هستند که به مثابه ابزاری بی اراده و فاقد شعور بشری در دست گروهی روحانیون قشری و دگم قرار گرفته اند. این شکنجه گران تحت عنوان پاسدار و بسیج و بازجو در زندان ها به زنان محروم و فاقد هرگونه قدرت دفاعی تعرض جنسی می کنند.

علی رغم آنکه در دهه‌ی اول حاکمیت سلطه نیز به ظاهر  فضای انقلابی وجود داشت اما بنا به وجود دلایل و شواهد متقن و مستندات دیگر موضوع تجاوز جنسی تحت عناوین مختلفی در زندان های رژیم خودکامه مذهبی وجود داشت. و این بیماری رفته رفته با بالاتر رفتن فساد درهمه جوانب و زوایای رژیم از شدت بیشتری برخوردار گردیده است.

  در بسیاری از موارد دست اندرکاران رژیم در نهایت نیرنگ و فرومایگی بر آن شدند تا به موضوع تجاوز جنسی به زندانیان ، جنبه  شرعی و به اصطلاح قانونی بدهند،بویژه در دهه 60 شکنجه گران و متجاوزان جنسی به دختران نوجوانی که در زندان بودند و بنا بود تا روز بعدش اعدام شوند با استناد به این روایت که گفته شده  است زنان باکره به بهشت می روند. برای انجام امر صوابی چون به بهشت نفرستادن این دخترانی که  جزئ نیرو های  مبارز و انقلابی بودند و تعداد کثیری از آنها در گروه ها و احزاب سیاسی عضویت داشتند. این افراد از سوی شکنجه گران زندان ها با انجام یک عقد و صیغه موقت مورد تعرض جنسی قرار می گرفتند.و اینگونه بود که شکنجه گران و دژخیمان رژیم بر مبنای چنین ایدئولوژی شرعی خود را مجاز می دیدند که به چنین اعمال زبونانه ای  دست بزند. تجاوز به زنان زندانی سیاسی یک شیوه معمول در دوران حاکیمت سیاه ارتجاع محسوب میشود این موضوع  از ابتدای موجودبت منحوس رژیم وجود داشته و دارد.

 چنانکه گالیندوپل، گزارشگر ویژه حقوق بشر سازمان ملل که برای رسیدگی به موارد نقض حقوق بشر در ایران تعیین شده بود، در گزارش خود تایید کرد: "زنان باکره محکوم به مرگ، اجبارا به نکاح یک مرد در می آیند و قبل از اجرای حکم اعدام از آنها ازاله بکارت می شود. در این رابطه نماینده ویژه مایل است تاکید کند که گزارشگر ویژه کمیسیون ، تجاوز را نوعی شکنجه محسوب می کند."

با این همه، قدر مسلم می دانیم که در زندانهای سیاسی دهه 60، مساله تجاوز به زنان، به اندازه ای رایج بوده است که آقای منتظری، قائم مقام رهبری وقت، در نامه 17 مهر 65 به آقای خمینی بنویسد:

"آيا مي‎دانيد در بعضي زندانهاي جمهوري اسلامي دختران جوان را به زور تصرف كردند؟ آيا مي‎دانيد هنگام بازجوئي دختران استعمال الفاظ ركيك ناموسي رائج است ؟..."

Rubrikalar / Təbriz Ekspress

«Məni o qədər döymüşdülər, 3 ay

 özümə gələ bilmirdim»

Şahnaz Qulami

Şahnaz Qulami

Kimdən: sara Haradan: tabriz

12.08.2009 21:59

man shahnaz xanimin mucahid olmamasindan aminam.manca mucahid olsada onun chakdigi zahmatlari kolgaya salabilmaz.manim tanqidim onun irandan getmasinadir.o burda shahnazdir avropa va ya amerikada yox!birda bunu qeyd etmaliyam ki shahnaz xanimin iddiasina ragman onun vakili olubdur. canab "naqi mahmudi" onun agir anlarida vakili olub va onu mudafia edib

---

Kimdən: Nemesida Haradan: Baki

10.08.2009 23:27

Cenab/xanim Alayi, Iran rejiminin ve ona qulluq edenlerin (deyesen, siz de onlardan birisiniz) istinad yeri Azerbaycandaki rejimin qeyri-demokrat olmasidir. Dushunurler ki, Azrbaycandaki problemlerden danishdiqca Irandaki azerbaycanlilarin istiqlal coshqusunu sondurecekler. Amma anlamirlar ki, bundan otru Iranda yashayan azerbaycanlilara ana dilinde tehsil haqqini verseler yeter. Olmadi ele, oldu bele, Azerbaycanda rejim deyishdi. Onda istinad yeriniz ne olacaq?

---

Kimdən: Rəşid Haradan: Gəncə

10.08.2009 17:56

Alayı bəy, istər yalan yaz istər böhtan, insanı söz dediyinə görə 6 il həbsə atmaq insafdan kənar bir şeydir. bu əməllər baş tutan heç bir ölkəyə, nə irana nə çinə nə də ki başka ölkəyə hörmət qazandırmır

---

Kimdən: Famil Vəliyev Haradan: Taiwan

10.08.2009 07:34

Dünyada mövcud olan bütün imperiyalar dağılmağa məhkumdur. İndi növbə İran adlı bir imperiyanındır. Bu prosesi sürətləndirmək üçün xarici dövlətlərin köməyinə ehtiyac var,necə ki, Amerika İrakda bunu etdi.Əks halda proses çox ləng gedir.Mənə elə gəlir ki, Amerika birinci bu işi İranda başlamalı idi. Çünki, İrakdan fərgli olaraq İran xalqı demokratiyaya daha hazırdır. Hələ də gec deyil.

---

Kimdən: ramil Haradan: naxchivan

10.08.2009 00:28

Iran ozunu Islam Cumhuriyyeti kimi teqdim edir, amma bu olkede bash verenler Islam'in butun prinsiplerine ziddir ve Islamin elde bayraq edilmesi ile rejim oz avtoritar omrunu uzatmaga chalishir..

Axi niye, bu cur iyrend idarechilik etodu, insanlarin azadliqlarinin tapdalanmasi xususile muselman olkelrinde olur?? Axi Islam haqq-edalet, beraberlik dinidir..

---

Kimdən: alayi Haradan: Tebriz

09.08.2009 21:04

Shehnaz xanim bir mucahiddir ve hech Jurnalist zad deyil.
BU ADAM YALAN XEBERLER YAZMAQLA TEBRIZDE MESHGUL OLMUSHDU VE MUCAHID TESHKILATININ SIYASETIN AZERBAYCAN HEREKETINDE YURUTMEK ISTIRDI.
azerbaycanda shikence var.

امروز بعد از گذر سه دهه خدمت و مزدوری نسبت به رژیم فاشیستی و شوونیست حاکم در ا یران ، نقشی که میر حسین موسوی و طرفدارانش - اعم از شورای ملی -مذهبی ها ، جبهه ملی ، سازمان مجاهدین انقلاب اسلامی ،حزب زنان انقلاب اسلامی،کارگزاران سازندگی ،نهضت به اصطلاح آزادی ، جنبش مسلمانان مبارز ، جبهه مشارکت اسلامی ، حزب اعتماد ملی و  در کل؛ دومی خردادی های دیروزی و جنبش سبز ی های  امروزی -  برای ماندگاری رژیم مافیایی تا سرا پا در منجلاب فساد و تباهی غرق ، ایفاء کرده اند و می کنند ،در خور تامل است.

 آنان بنا به منافع مشترکی که به منظور چپاول و غارت عمومی با هم دارند.  همه در یک تصمیم اهریمنی و ضد مردمی بر آن شده اند تا با هر ابزار نامشروعی که هست، تمامیت رژیم ور شکسته و در آستانه سقوط را - تنها با تعویض احمدی نژاد که در واقع همچون خود آنها از نیروهای داخل حاکمیت و خودی محسوب می شود و صرفا با جناح دیگر از حاکمیت مافیای اسلامی؛  اختلافات درون گروهی دارد.- حفظ کنند. چنانکه این مسئله در بیانیه هایی که از سوی دفتر آقای میر حسین موسوی صادر شده است به روشنی دیده می شود.

مردم  ما دیگر "نه"گفتن در یک تجربه مشترک را آموخته اند. امروز همه شهروندان ایرانی به یک آواز ، به یک فریاد بلند رهایی بدل شده اند و با حضور آگاهانه شان در اعتراضات توده ای ، مرگ سیاهی ، مرگ خائنان و شکنجه گران ، مرگ مزدوران و تمامیت خواهان را بی صبرانه انتظار می کشند. چرا که  آنان می دانند صداها نمرده اند و ستارگان به خون نشسته  لحظه ای از درخشش باز نخواهند ماند.

امروز ملت ما با دلی از خزر آبی تر و با چشمانی خیس تر و سر سبزتر از جنگل های ارسباران ؛ از آن همه گلوله های سربی آتشین که بر سینه عزیزان ما گل سرخ کاشته اند و می کارند به موجودیتی اسطوره ای و شکست ناپذیر تبدیل شده است که  همچون کابوسی دهشتناکی خواب خوش و راحت را از چشمان نا بینای سردمداران رژیم دمنش مذهبی ربوده اند.

تلاش مافیای قدرت برای مصادره جنبش دموکراسی خواهی در ایران

با قدری دقت به داده های  کانال های تلویزیونی در خارج از کشور و نیز با توجه به بازتاب اخبار مربوط به حوادث اخیر در ایران که از طریق  رسانه ها و سایت ها و خبرگزاری ها منعکس می شوند، نیز با در نظر گرفتن  رفتارهای سیاسی سازمان دهندگان جنبش اصلاحات در داخل و خارج از کشور به سادگی می توان متوجه این قضیه شد که اخلاف انقلاب اسلامی همچون اسلاف خود درسال 1357 با هم ، هم قسم شده اند که همه جنبش ها  کارگری ،زنان ، دانشجویی و هویت خواهانه را به نفع خود مصادره نمایند .

 آنان هرچند با رقبای سیاسی خود اختلافات اساسی و جدی دارند ولی با توجه ودقت در عملکرد آنان، متوجه می شویم که آنان به طرزی تعمدانه و کاملا سازماندهی شده بر آن هستند تا تمامی جنبش های  مدنی را تا حدود زیادی اسلامیزه و فارسیزه نمایند و در عین حال برای ماندگاری حاکمیت اسلامی در کشور - که همه خود را از منسوبین ناب و به حق آن می دانند.- تا آنجایی که می توانند از جنبش دموکراسی خواهی ملت ایران برای  رسیدن به این هدف منحوس و ضد انسانی هزینه  نمایند.

   مثال های زیر نمونه بارزی از رفتار های کاملا ریاکارانه و یک بام و دو هوای آنها محسوب می شود:

·        درخواست ازمردم برای بلند کردن صدای الله اکبر بر پشت بام ها در تاریکی شب که تقلیدی ناشیانه و کور از آقای خمینی در انقلاب مصادره شده  سال 1357 می باشد.

·        اعلان تحصن در محل دفن آقای خمینی از سوی آقای میرحسین موسوی .

·        دادن شعار " یا حسین ؛ میر حسین " از سوی هواداران جنبش به اصطلاح اصلاحات .

·        عنوان کردن رنگ سبزکه علامت انتصاب آقای موسوی به خاندان نبوی است و مطرح کردن رنگ سبز به عنوان رنگ تغییر و اصلاح به جای  سایر رنگ ها یی که در همه جای دنیا نشان دهنده علاقه مندی مردم به انقلاب زرد یا مخملی ا ست برای براندازی رژیم  های توتالیتر.

·        با توجه به این نکته بسیار اساسی ؛ کسانی که امروز داعیه دار رهبری مردم در داخل کشور شده اند همه آنها بدون استثنا از طیف ارتجاع گرفته تا جناح اصلاح طلب اعم از آقایان کروبی ، هاشمی ، ناطق نوری ، موسوی و غیره همه و همه از شاگردان آقای خمینی اند که پایه های دیکتاتوری دینی را نه تنها درایران بلکه در بین تروریسم های اسلامی نیز رادیکالیزه کرد.

 در وضعیت بوجود آمده حاضر، چنین به نظر می رسد که نیروهای اصیل و مردمی اپوزسیون که دغدغه های انسان دوستانه دارند و رعایت حقوق شهروندی را به عنوان ابتدایی ترین اصل حقوق بشر مورد مطالبه قرارمی دهند و قلبشان برای آزادی می تپد. جدای از اینکه چه تفکری را داشته باشند، لازم است تا ضمن رسیدن به  یک همگرایی سازماندهی شده و موثر؛ درفضای پر تنش و غیرشفاف فعلی به نفع هیچ جریانی اعم از جنبش به اصطلاح اصلاحات و یا جناح احمدی نژاد وارد جریانات نشوند و اجازه ندهند تا هیج گروه تمامیت خواهی از آنان به عنوان ابزاری برای رسیدن به مطالبات تمامیت خواهانه بهره برداری کند.

  علاوه بر آن" ملت بزرگ آذربایجان" نیز در شرایطی که شتاب اتفاقات ، سیر تحولات اخیر را از بستر قابل پیش بینی و بررسی تا حدود زیادی منحرف کرده است و روند اعتراضات توده ای را به طرزی غیر قابل کنترلی در آورده است. نباید به هیچ عنوان وارد این بازی شوم سیاسی که شیفته گان قدرت برای رسیدن به خود کامگی خود آن را بوجود آورده اند ،بشوند. و در عین حال اجازه ندهند تا کسانی که یک عمر سابقه منحوس سرکوب ، زندان ، شکنجه ، حذف مخالفان سیاسی ، سانسور، دستگیری مبارزین و آزادیخواهان و غیره را درکارنامه سیاه حیات ننگین خود دارند ، بتوانند مانع رسیدن ما به اهداف و ایده های  آزادیخواهانه وبرابری طلبانه و هویت طلبانه  مان گردند.چرا که به خصوص طی یک دهه گذشته فرزندان قهرمان این سرزمین اسطوره ای از تمامی هستی خود برای طرح مطالبات ملی و مدنی خود هزینه کرده اند و می کنند. 

 Shahnaz gholami

 2009/7/10

"ریاست جمهوری احمدی نژاد یا فاجعه بزرگ انسانی"

 آقای احمدی نژاد باید متوجه این نکته اساسی باشد که مردم حاکمیت دروغ و استبداد را تحمل نخواهند کرد.نتیجه انتخابات اخیر که از طرف فعالان و صاحب نظران سیاسی عنوان کودتای نرم ،انتخابات مهندسی شده، کودتای از پیش طراحی شده را به خود گرفته است. در واقع توهین رژیم شوونیست اسلامی به شعور تک تک شهروندان ایرانی محسوب می شود.تقلبات گسترده در انتخابات ، نشان دهنده فساد سیاسی عمیقی است که از طرف جناح ارتجاع داخل حاکمیت صورت گرفته است.

ادامه ریاست جمهوری احمدی نژاد به مثابه  یک فاجعه بزرگ انسانی برای همه دنیاست به طوریکه گفته می شود جامعه جهانی در صورت ادامه ریاست احمدی نژاد مجبور خواهد شد تا برای یک دوره چهار ساله دیگر خودش را برای برخورد با تروریسم آماده کند.

 کاندیداهای ریاست جمهوری که رقبای آقای احمدی نژاد محسوب می شوند، بر این باور هستند که در انتخابات دهم ریاست جمهوری در ایران تقلبات انتخاباتی یا کودتای انتخاباتی صورت گرفته است،بر اساس قوانین مصرح در قانون اساسی ایران، از آن نظر که حکومت فعلی در ایران یک حکومت  ولایی و هدایی است و نفوذ عمل آیت الله ها در این حکومت بسیار گسترده است. کاندیدا های دیگر لازم است تا شکایات خود را از طریق شورای نگهبان که ناظر بر انتخابات است و آقای خامنه ای که شخص اول مملکت در ایران می باشد،تعقیب وپی گیری کنند. این در حالی است که رهبریت که- بر اساس قوانین پر از تناقض و ضد بشری ایران – باید یک فرد فراجناحی باشد. در حال حاضر به طرزی مستقیم و آشکار از شخص احمدی نژاد به عنوان عامل اجرایی خودش، جانبداری  می کند. با وجود چنین وضعیتی رقبای آقای احمدی نژاد، خواه نا خواه مجبور هستند تا شکایت خود را به کسی رجوع دهند (آقای خامنه ای ) که خود ایشان در مظان اتهام هستند.این تنها  رهبر است که می تواند بر اساس اختیارات بی چون و چرایی که به وی سپرده شده است روال این قضیه را تغییر بدهد.چرا که در کشور ایران حرف اول و آخر را رهبر می زند و موضع گیری او فصل الخطاب محسوب می شود:

 بر اساس اصل 110 قانون اساسی وظایف و اختیارات رهبری بدین ترتیب می باشد:

1.    تعيين‏ سياست‌هاي كلي‏ نظام‏ جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏ پس‏ از مشورت‏ با مجمع تشخيص‏ مصلحت‏ نظام‏.
2. نظارت‏ بر حسن‏ اجراي‏ سياست‌هاي‏ كلي‏ نظام‏.
3. فرمان‏ همه‏ پرسي‏.
4. فرماندهي‏ كل‏ نيروهاي‏ مسلح‏.

 ۵. اعلان جنگ‏ و صلح‏ و بسيج‏ نيروها‏.
6. نصب‏ و عزل‏ و قبول‏ استعفاء‏:

 
الف: فقهاي‏ شوراي‏ نگهبان‏.

ب: عالي‌ترين‏ مقام‏ قوه‌ي‏ قضاييه‏.
ج: رييس‏ سازمان‏ صدا و سيماي‏ جمهوري‏ اسلامي‏ ايران‏.
د: رييس‏ ستاد مشترك‏.
ه: فرمانده‌ي‏ كل‏ سپاه‏ پاسداران‏ انقلاب‏ اسلامي‏.
و: فرماندهان‏ عالي‏ نيروهاي‏ نظامي‏ و انتظامي‏.

 
7. حل‏ اختلاف‏ و تنظيم‏ روابط قواي‏ سه‏‌گانه‏.

8. حل‏ معضلات‏ نظام‏ كه‏ از طرق‏ عادي‏ قابل‏ حل‏ نيست‏، از طريق‏ مجمع تشخيص‏ مصلحت‏ نظام‏.
9. امضا حكم‏ رياست‏ جمهوري‏ پس‏ از انتخاب‏ مردم‏ صلاحيت‏ داوطلبان‏ رياست‏ جمهوري‏ از جهت‏ دارا بودن‏ شرايطي‏ كه‏ در اين‏ قانون‏ مي‌آيد، بايد قبل‏ از انتخابات‏ به‏ تاييد شوراي‏ نگهبان‏ و در دوره‏ اول‏ به‏ تاييد رهبري‏ برسد.

10. عزل‏ رييس‏ جمهور با در نظر گرفتن‏ مصالح‏ كشور پس‏ از حكم‏ ديوان‏ عالي‏ كشور به‏ تخلف‏ وي‏ از وظايف‏ قانوني‏، يا راي‏ مجلس‏ شوراي‏

اسلامي‏ به‏ عدم‏ كفايت‏ وي‏
11. عفو يا تخفيف‏ مجازات‏ محكومين‏ درحدود موازين‏ اسلامي‏ پس‏ از پيشنهاد رييس‏ قوه‌ي‏ قضاييه‏.
رهبر مي‏تواند بعضي‏ از وظايف‏ و اختيارات‏ خود را به‏ شخص‏ ديگري‏ تفويض‏ كند.

با توجه به موضوعات ذکر شده ،امروز زمان آن فرا رسیده است تا همزمان با طرح موضوع ریاست جمهوری در ایران ؛ موضوع رهبری و نیز سایر نهادهای انتصابی دیگر چون شورای نگهبان ، نظارت استصوابی ؛ مجلس خبرگان و غیره در مرکز مطالبات مردمی قرار گیرد و از طرف شهروندان و بویژه حقوق دانان ، ابطال این قوانین ضد دموکراتیک مورد درخواست عمومی  قرار گیرد.چرا که با وجود چنین نهادهایی انحصار گرایانه و تمامیت خواهانه ای هرگز ملل زندانی در ایران ، نخواهند توانست تا به توسعه و دموکراسی به معنای واقعی کلمه دست یابند.

Shahnaz gholami

 2009/7/10

 ما با اصل تحول و تغییرات بنیادین موافق هستیم اما در این پروسه تغییروتحول به دنبال جایگاه حقوق ملی خود نیز می باشیم. این در حالی است که اگر هر گونه تحولی به دنبال انکار و در سایه قرار دادن حقوق ملی ما باشد ، همراهی نخواهیم کرد. تعریف ما از تحول در ایران با تعاریف موجود فرق ماهوی دارد.

ما باتحول در ایران که بر مبنای آزادی باشد، موافق هستیم اما تعریف ما از آزادی در ایران نیز مبتنی بر منافع ملی ملل زندانی درآن می باشد .لازم به توضیح است که تعریف اپوزسیون تشکیلات های سرتاسری سانترالیستی (مرکزگرا ) بر مبنای عنصری مجهول یعنی دموکراسی وآزادی سیاسی مرکزگرا بنا نهاده شده است .

ما بر این نظریم که آزادی پایدار در ایران ، با احترام وبه رسمیت شناخته شدن دیگر ملتها دوام خواهد داشت در غیر این صورت آزادی سیاسی درچارچوبه دموکراسی مرکزگرا درایران بار دیگر اساس آزادی را زیر سوال خواهد برد. ما ملت آذربایجان جنوبی تعریف مدرنتری از حقوق انسان ها وآزادی داریم.

تجربه سه حکومت یعنی رضا شاه ، محمد رضاشاه وحاکمیت اسلامی نشان داده است که آزادی در معنای حقوقی کلمه در ایران نه با فارسیزه ونه با اسلامیزه کردن ره به جایی نبرده ونخواهد برد واز این منظر است که ما ملت آذربایجان جنوبی مدعی هستیم که تعریف اساسی تر ومدرن تری از آزادی می توانیم ارائه بدهیم که کف مطالبات آن فدرالیسم وسقف مطالبات آن تعیین حق سرنوشت ملی توسط ملل زندانی در ایران شوونیسم زده می باشد.

از نظرما تمامی چهار کاندیدای ریاست جمهوری دوره دهم بر خاسته از بطن رژیم شوونیسم بوده و در جنایات رژیم سهیم بوده اند و در اعدام های دهه شصت شرکت داشته و در سرکوب تمامی جنبش های هویت خواه در آذربایجان جنوبی ،کردستان ،سیستان و بلوچستان ، اهواز و خوزستان و غیره به طرزی مستقیم و یا غیر مستقیم شرکت داشته اند . ما تحت تاثیر ستم ملی که در هشتاد سال گذشته بر ما روا داشته شده است . به این قناعت رسیده ایم که در تمامی تحولات سیاسی ،منافع ملی خود را در مرکز تصمیمات خود قرار داده و موضوعات را از این منظر مورد نقد و بررسی قرار دهیم .

در مورد انتخابات و نتیجه انتخابات دور دهم ریاست جمهوری ما بر این نظر هستیم  که طرفداران مرکزگرای جنبش اصلاحات می خواهند به بهانه حمایت از جنبش به اصطلاح اصلاحات ، جنبش های هویت طلبانه و ملی را دور زده و جنبش های هویت خواهانه را تحت کنترل خود در آورند و جنبش های جوان ملت های تحت ستم را در نطفه خفه نمایند و مانع رشد و بالندگی آنها شوند.

انتقال شهنازغلامی، فعال هویت طلب آذربایجانی به زندان تبریز

شهناز غلامی فعال حرکت ملی آذربایجان و وب نگار مدافع حقوق زنان که روز یکشنبه 19/8/87 در خانه خود در تبریز بازداشت شده بود به زندان تبریز منتقل گردیده است

به گفته فعالان حرکت ملی آذربایجان در تبریز بر اساس خبری که این فعالین از داخل زندان کسب نموده اند خانم غلامی از روزشنبه 25/8/87 از بازداشتگاه اداره اطلاعات تبریز به بند زنان زندان تبریز منتقل شده است

گفتنی است، شهناز غلامی مدیر وبلاگ آذر زن و عضو انجمن خبرنگاران زن (رزا) از سال ۱۳۶۸ تا سال ۱۳۷۳ به مدت ۵ سال به دلیل فعالیت های سیاسی در زندان تبریز محبوس بوده و نیز در مرداد سال ۱۳۸۶ به مدت تقریباً یک ماه به دلیل شرکت در مراسم یک خرداد، اولین سالگرد تظاهرات اعتراض آمیز خرداد شهرهای آذربایجان در سال ۸۵ دستگیر و زندانی شده بود.

چند روز پیش سازمان گزارشگران بدون مرز به بازداشت این وب نگار در زمینه حقوق زنان و حقوق ترکها اعتراض کرده بود.

ملی حرکت

شهناز غلامی، روزنامه نگار و فعال حقوق زن آذربایجانی بازداشت شد

دشمنان خدا و خلق و آزادي  با عقول ناقص و بيمارازويروس تماميت خواهي و انحصارگي خود گمان مي برند كه اگر مبارزان راه رهايي و برابري را مورد آزار و اذيت قرار دهند ديگر كسي جسارت " نه " گفتن را ، جسارت اعتراض و انتقاد ورزيدن را نخواهد داشت ؛ حال آنكه چنين تصور خامي در مورد ملت بزرگ ما يك اشتباه استراتژيك است كه  دشمنان ما  مرتكب مي شوند.چراكه با تشديد فضاي امنيتي در مناطق مختلف نفرت مردم روز به روز از رژيم خودكامه حاكم بيشتر و بيشتر مي شود آنها گمان مي كنند كه با اين روش سركوب كه در پيش گرفته اند جلوي انفجارات بزرگ سياسي را در مناطق مختلف خواهند گرفت حا ل آنكه زلزله سياسي منظور نظر فعالان حقوق بشرو آزاديخواهان اين سرزمين است؛ دير زماني است كه دارد خودش را نشان مي دهد.

ما مردم مبارزي هستيم وازتجربه هاي تاريخي خود آموخته ايم كه هرگز دربرابر ظلم و نابرابري و استبداد مذهبي وغير مذهبي تسليم نشويم ما در گذر از گذرگاههاي پر مخاطره حيات ديناميكي خود آموخته ايم كه چون سرو ايستاده زندگي كنيم و چون سروايستاده بميريم

کشته شدن «قادر صدیقی» در نهم خرداد ۱۳۸۷ در تبریز در یک تصادف عمدی توسط خودروی نیروی انتظامی

آزاد تبریز: به گزارش خانم شهناز غلامی امروز، نهم خرداد 1387 حوالی ساعت هشت عصر در تبریز-جاده سنتو، سه نفر از فعالان حرکت ملی آذربایجان که سوار بر موتور سیکلت بودند مورد سوء ظن نیروهای امنیتی و پلیس واقع شده و تحت تعقیب آنان قرار می گیرند. این مأموران به منظور دستگیری راکبان موتور سیکلت اقدام به واژگون­سازی موتور می­کنند که در نتیجه این اقدام خودروی سمند متعلق به نیروهای امنیتی با عدم رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و حرکت در جهت خلاف جاده­ای که موتور سیکلت سواران به منظور فرار انتخاب کرده بودند به شدت با موتور سیکلت برخورد می­کند.

درنتیجه این تصادف تعمدانه مرگبار هر سه راکب موتور به شدت با زمین برخورد می­کنند، به گونه­ای که یکی از موتورسواران به نام «قادر صدیقی» در اثر شدت آسیب­دیدگی و جراحات وارده و خونریزی بسیار شدید در همان لحظه جان می­بازد. دیگر سرنشینان موتور به علت مصدومیت شدید به بیمارستان محل منتقل می­گردند.

گزارشی عینی از گرامیداشت دومین سالگرد اعتراضات خرداد ۸۵ آذربایجان

روز اول خرداد نهادهاي امنيتي براي ممانعت از برگزاري تظاهرات به مناسبت دومين سالگرد اعتراض هاي وسيع ۱ خرداد آذربایجان به دستگيري هاي گسترده اي دامن زدند.
هزاران تن از فعالان هويت طلب آذربايجاني در شهرهاي مختلف ترك نشين به اداره اطلاعات فراخوانده شدند تا از آنها براي عدم شركت در راهپيماي 1خرداد تعهد گرفته شود. قبل ازفرارسيدن ۱ خرداد فعالان شهرهاي آذربايجان دستگير و زنداني شده اند.

دلايل متعددي مي تواند براي ارسال اين احضاريه وجود داشته باشد كه از جمله مي توان به موارد زير اشاره داشت:

 مورد اول ترس حاكميت سلطه از نشر اخبار مربوط به حركت هاي اعتراضي است به اين معنا كه آنها نمي خواهند تا جريان سركوب ها ، حذف هاي فيزيكي ، شكنجه هاي رواني و جسمي كه نسبت به آزاديخواهان ، برابري طلبان و هويت طلبان اعمال مي شود در هيچ رسانه داخلي و خارجي منتشر شود .چراكه در صورت افشاء زير پوست بسياري از اين وقايع كه در شهرهاي مختلف اتفاق مي افتد، رژيم توتاليتر حاكم بر سرزمين مادري ما منفور مردم بزرگ آذربايجان و ساير مناطق كشور مي شود و از سوي مجامع جهاني نيز به زير سوال برده مي شود ومجبور مي گردد تا ازطرف سازمان هاي حقوق بشري به نقض حقوق بشر متهم شود چنانكه اخيرا

• سازمان عفو بين الملل در گزارشي اعلام كرده است:

" طي سال گذشته حداقل 24 نفر درهر هفته  اعدام و بيش از 64 نفر محكوم به مرگ شده اند و ايران با 317 اعدام دراين سال رتبه دوم را دراين زمينه دارد .

اين در حالي است كه بنا به گزارش عفو بين الملل تعداد اعدام ها در ايران در سال پيش از آن 177 نفر بوده كه امسال به 317 نفر افزايش يافته است . سياست  اعدام در رژيم اسلامي همواره مورد انتقاد گروه هاي حقوق بشر در جهان بوده است. در سپتامبر سال 2007 مجمع عمومي سازمان ملل با اكثريت آراء قطعنامه اي را تصويب كرد كه بر اساس آن مجازات اعدام بايد برچيده شود. اما بسياري از كشورها نظير ايران آن را اجراء نكرده اند." 

...كه البته آوردن نمونه هايي از اين نوع رفتارهاي خلاف كنونسيوان هاي خارجي را در كارنامه سياه عملكرد مسئولان رژيم اسلامي  را فراوان ميتوان مثال آورد .

• دليل ديگري كه براي اين مورد مي توان عنوان كرد، مسئله ايجاد ترس و بيم  ورعب دربين فعالان جنبش هاي مختلف همچون جنبش دانشجويي ، زنان و هويت خواهي است كه دستگاه سركوب رژيم مي خواهد تا با افزايش سركوب ها، فشارها ، و تهديدها، و زندانها ،‌اعدام ها و ....جلوي رشد وبارور شدن مطالبات مدني مردم را سد كند تا اينكه ديگر كسي جرات در خواست مطالبه اي را درهيچ زمينه اي نداشته با شد.

امروزدرتمامي كشور بويژه درآذربايجان ما با حجم بالايي از سركوب ها غيرانساني روبروهستيم درطي يك ماه بعد از يك خرداد سالگرد-اعتراض مردم آذربايجان به توهين روزنامه ايران- چندين تن از فعالان حركت ملي آذربايجان توسط نيروهاي سركوبگردر درگيري هاي متفرقه و نيزدرشكنجه گاه هاي اداره اطلاعات تبريز كشته شده اند.

جنبش زنان آذربایجان جنوبی که از عمق مطالبات برابری طلبانه رشد کرده است با کوشش تلاشگران این عرصه به پویایی قابل توجهی رسیده است. این جنبش هم­چون جنبش جهانی زنان با شناسایی ریشه­هایی معضلات و موانع  جنبش در آذربایجان مصمم است به اهداف کلان و استراتژیک خود برسد. فعالین این جنبش با آگاهی و صلابت تمام درعرصه­های زندگی، کار، تحصیل و فعالیت­های فرهنگی  و هنری مبارزه مستمر و مدوامی را  برای از بین­بردن اشکال تبعیض جنسیتی و رفع خشونت در رابطه با زنان انجام می­دهند. در شرایط حاضر جنبش زنان آذربایجان با یک هم­گرایی آگاهانه توانسته است با سایر جنبش­ها هم­چون جنبش مدنی، کارگری، دانشجویی و هویت­خواهانه مطالبات خود را پیوند بزند.

 و خواست­های زنان آذربایجان را با اهداف جنبش­های مترقی و عدالت محور هماهنگ سازد. فعالین جنبش زنان با توجه به چالش­هایی که در مسیر راهشان ایجاد می­شود به این نتیجه رسیده­اند که برای رسیدن به هدف، آن هم هدف­های بزرگِ برابری طلبانه و آزادی­خواهانه باید خود را آماده پیمودن را پرسنگلاخ و دشواری باشند. در هرحال این مهم را در نظر می­گیرند که راهکارها و راهبردها از دل تعاملات اجتماعی _ سیاسی بیرون کشیده خواهند شد. چراکه نظریه­های فمینیستی، نظریه­های سیاسی محسوب می­شوند، چون علاوه بر این­که جهان را تفسیر می­کنند در صدد ایجاد تغییر و تحول در ساختارهای کهنه مردسالارانه آن نیز می­باشند.

امروز، نهم خرداد 1387 حوالی ساعت هشت عصر در تبریز-جاده سنتو، سه نفر از فعالان حرکت ملی آذربایجان که سوار بر موتور سیکلت بودند مورد سوء ظن نیروهای امنیتی و پلیس واقع شده و تحت تعقیب آنان قرار می گیرند. این مأموران به منظور دستگیری راکبان موتور سیکلت اقدام به واژگون­سازی موتور می­کنند که در نتیجه این اقدام خودروی سمند متعلق به نیروهای امنیتی با عدم رعایت قوانین راهنمایی و رانندگی و حرکت در جهت خلاف جاده­ای که موتور سیکلت سواران به منظور فرار انتخاب کرده بودند به شدت با موتور سیکلت برخورد می­کند.

 درنتیجه این تصادف تعمدانه مرگبار هر سه راکب موتور به شدت با زمین برخورد می­کنند، به گونه­ای که یکی از موتورسواران به نام «قادر صدیقی» در اثر شدت آسیب­دیدگی و جراحات وارده و خونریزی بسیار شدید در همان لحظه جان می­بازد. دیگر سرنشینان موتور به علت مصدومیت شدید به بیمارستان محل منتقل می­گردند.

 ضاربان که سه نفر بوده و از مأموران نیروی انتظامی و اطلاعاتی محسوب می­شوند، از صحنه قتل متواری شدند. ولی، افراد و اهالی محل و رهگذران که شاهد این واقعه به شدت تلخ و درد آور بودند، توانستند شماره پلاک خودروی مزبور را یادداشت کنند که به گفته آنها شماره خودرو 28486 است.

 از سوی دیگر، بنا به اظهار نظر کتبی رئیس کلانتری 18 تبریز، سرهنگ شفیعی قاتلان این فعال حرکت ملی آذربایجان از کارکنان رسمی کلانتری 18 تبریز محسوب می­شوند.

 لازم به توضیح است که این اولین باری نیست که فعالان حرکت ملی آذربایجان با تصادفات جاده­ای و مرگ­های مشکوک شبه قتل به شهادت می­رسند. قبلاً نیز چندین تن از فعالان حرکت ملی با اینگونه اعمال ناجوانمردانه به قتل رسیده­اند. که تعدادی از آن موارد بدین شرح است :

- مرگ مشکوک پروفسور زهتابی از بزرگترین تاریخ دانان و ملت­شناسان معاصر ایران و آذربایجان که از طرف نهادهای بین­المللی بعنوان یکی از مقتولان قتل­های زنجیره­ای سال 1378 مأموران اطلاعاتی نظام جمهوری اسلامی ایران شناخته شده است.

- میر کاظم موسوی از فعالان و موسیقی­دانان مستعد و بنام آذربایجان که در سال 1383 در جاده کرج به طرز مشکوکی با یک کامیون تصادف و در دم جان سپرد.

- سهند افشاری یکی از شاعران جوان اهل تبریز که در سال 1384 به طرز مشکوکی در جاده اردبیل بر اثر واژگون شدن اتومبیل و بریدگی گلو در دم جان سپرد. لازم به ذکر است که در این سانحه مشکوک، هیچ آسیبی حتی بصورت جزئی به بقیه سرنشینان خودرو که جزء همکاران ایشان در اداره دارائی تبریز بودند وارد نشده بود.

 از سوی دیگر، در پی دستگیری­های گسترده اخیر که در سراسر مناطق تورک­نشین به دلیل بزرگداشت سالروز یک خرداد انجام گرفته است، بازجویان و سربازان گمنام امام زمان!! دستگیرشدگان را تهدید کرده­اند که در صورت ادامه فعالیت­های هویت خواهانه و آزادی طلبانه، آنها را به جای آوردن به اداره اطلاعات توسط نیروهای مشکوک سرکوبگر با تصادفات ساختگی و مرگ­های مشکوک به قتل خواهند رساند.

 با توجه به حوادث اخیر در اردبیل و مرگ دو نفر از فعالان حرکت ملی آذربایجان در دو خرداد 1387 که آنها نیز سوار موتور بودند، و در پی تعقیب و گریز به شهادت رسیده­اند و نیز خبر تأسف­بار مربوط به یکی از فعالان هویت طلب که در شهر خوی وضعیت جانی وخیمی دارد و هر آن احتمال شهادت ایشان نیز وجود دارد، بعید به نظر نمی­رسد که تمامی این اتفاقات و وقایع تلخ و تکان دهنده اخیر ادامه سناریوی از پیش طراحی شده نیروهای سرکوب­گر و حاکمیت فاشیست در حذف فیزیکی فعالان دگراندیش و متعلق به جریان سومی باشد.

 گزارش تفصیلی مربوط به این واقعه متعاقبا اعلام خواهد شد و نیز اسناد و مدارک مربوط به آن به همراه فیلم چند دقیقه ای از صحنه زنده و مستند آن که در آن خود گزارشگر ( خانم شهناز غلامی ) نیز حضور دارد برای اطلاع رسانی دقیق تر حضورتان ارسال می شود.

امید است که با همکاری شما آزادی خواهان و فعالان حقوق بشر این خبر در سراسر دنیا مخابره شود تا بتواند به نوبه خود گوشه ای از جنایات رژیم شوونیستی حاکم در ایران را منعکس سازد.

شهناز غلامی

عضو انجمن روزنامه نگاران زنان ایران ( رزا )

Shahnaz.gholami@...

ایران- تبریز 9/3/87

دراردبيل نيزهمچون ساير شهرهاي آذربايجان به دليل امنيتي بودن فضاي سياسي – اجتماعي حاضرمردم اردبيل نتوانستند مراسم بزرگداشت 1خرداد را درمحكوميت دوباره رفتار شوونيستي روزنامه ايران برگزاركنند. اما همچنان مردم اردبيل مترصد فرصتي بودند تا هرروز سرزمين مقدس خود را به روزهاي بزرگي چون 1 خرداد تبديل كننند.نظاميان وابسته به حاكميت سلطه از ترس اين مهم، روز 2 خرداد را نيز ماموريت يافتند تا براي دوام سركوب هاي غيرانساني خود به طرزموذيانه اي جوانان اردبيل را از شهر دوركنند به همين دليل در استاديوم علي دايي  كه ظرفيت آن حدود بيست هزار نفر مي باشد ودر فاصله نسبتا دوري از شهر قراردارد فوتبال نمايشي بين تيم ملي ايران و سايپا برگزاركردند و با اين عنوان با آوردن صدها اتوبوس رايگان به داخل شهر،سعي در خارج كردن جوانان فعال وهويت طلب وعلاقمند به فوتبال ازمركزشهرنمودند.

دربيرون ازاستاديوم ورزشي تعداد زيادي ازجوانان اردبيلي  كه به  دليل محدوديت فضاي سالن ورزشي نمي توانستند به داخل بروند و اصرار داشتند تا بازي را ازنزديك ببينند با حمله نيروهاي ضد شورش مواجه شدند .دراين درگيري تعداد زيادي از آنها بشدت با باتوم و قنداق هاي اسلحه كتك خوردند و دست و پاي بسياري از آنها شكست. ودرنتيجه ضربات باتوم؛ سروبيني تعداد زيادي از آنها  دچار خونريزي شديدي شد وعلاوه برآن دراين درگيري دويست نفر از جوانان اردبيلي دستگير شدند. و براي بازجويي و به ادارات امنيتي و اطلاعاتي برده شدند.لازم به گفتن است كه نيروهاي امنيتي با چندين دستگاه دوربين فيلم برداري به عكس برداري ازاين حادثه پرداختند.

درطي اين جريانات نيروهاي غير بومي كه ازشهرهاي انزلي ورشت و ...با هلي كوپتروساير ادوات نظامي از چندين هفته قبل وارد اين شهر شده اند با دادن فحش گفتن ناسزا درجمع تجمعات اعتراضي مردم به طرزي تعمدي سعي مي كردند تا مردم معترض را با خود درگير ساخته وسپس آنها را مورد با سلاح هاي گرم و سرد مورد تهاجم قرار دهند.

 خبرتاسف انگيز ديگركه ازاردبيل به ما ارسال شده است .كشته شدن دونفر از جوانان فعال هويت طلب اردبيلي است كه درهنگام پخش بيانيه هاي مربوط به 1 خرداد با موتورسيكلت، مورد حمله وحشيانه نيروهاي يگان ويژه قرارمي گيرند و در نتيجه درگيري با نيروهاي سركوبگرهر دو آنها بشدت آسيب مي بينند ودر اثر شدت آسيب هاي وارده درستيزبا شب وخفاشان شب پرست به شهادت مي رسند. 

بنا به گفته مردم اردبيل رفتار نيروهاي سركوبگردراين گونه حملات از رفتاراشغالگران اسرائيلي  با مردم فلسطين نيز به مراتب سبعوعانه تر مي باشد.

گقتني است كه نيروهاي ضد شورش رژيم اكثرا غير بومي بوده وبه زبان فارسي با لهجه گيلگي صحبت مي كنند . آوردن نيروهاي غير بومي براي كنترل و تسلط براوضاع بحراني در آذربايجان باعث شده است تا نيروهاي انتظامي و سپاه واطلاعات وغيره كه حيات خود را به غلط صرف ثبات و حفظ ساختار پوسيده رژيم اسلامي كرده اند با مشاهده اين رفتار با خود اين طور برآورد كنند كه رژيم اعتمادي به نيروهاي سركوبگر داخل شهرهاي آذربايجان كه ترك هستند، ندارد وبه همين دليل نيروهاي غيربومي را براي حفظ دستگاه سركوب خود در مناطق مختلف آذربايجان به كارمي گيرد.

شهنازغلامي

عضو انجمن روزنامه نگاران زن ایران (رزا)

تبريز- 5/3/87

داشدمیراسلان ایگیتلریمیزین حکایه‌سیندن....

ایکینجی فصل

"ائلیاز یئکنلی"

بیرینجی فصل

امیرعباس بناء کاظمی

پيشبرد دموكراسي در جوامع چند قوميتي و چند فرهنگي

پروژه آموزش دمكراسي سوئيس- قرقيزستان                                         برگردان: فرانك فريد

(ايكي شعر رقيه كبيري دن)

آنامين ديلي!

اؤزوم، اؤزومله يابانجي‌يام سانكي

بير ايكي اوزلولوق ياشير ايچيمده

21 نجي عصيرده كيم اينانير كي

هله من اؤزومو آختارمالييام

اؤز ايچيمده پارام- پارچايام

سوزلوك‌لر آراسيندا آسيلي قالان

دوداقلارين تولوغوندا يارالي اولان

كيم اينانار آنامين ديلي،

منيم ايچون بير يابانجي ديل دير!

گولونج دئييل‌مي؟

گولونج دئييل‌مي؟

تاپماجا!

او هانسي ديل دير؟

اينانجيميزدير، حياتيميزدير

تاريخ بويوجا كؤكو وار اونون

آنامين آغزيندان سوزنده سانكي

بال دي كي سوزورو دوداقلاريندان

توكنمز گوجو وار، دريا تك درين

سئوگي پايلايار بوتون ائللره

او هانسي ديل  دير؟

اوزون ايللردير،

اسيرگه‌ميشلر اونو بيزلردن

دئييب دانيشيرسان ايستكلريني

هارايلاييرسان سئوگي‌لريني

يازيب- اوخوماغين باجارماييرسان!

گزارش روز جهاني زبان مادري در آذربايجان

شهناز غلامي

International Mother Language Day

21 February

ــ مشخصه هاي حركت مدني آذربايجان

مورد تحليل قرار گرفته است.